0

Ei høns på taket…

Det regna. Lukta jorda. Vi grov makk på nedsida av låven te han Yngvar. Mølldammen lokka. Feskver. Kvitmakk. Lang og tynn. Liten og tynn. Kvit. Mens han Bjørn bærre feska med rødmakk, sverga han Yngvar te kvitmakken. Derfør grov de akkurat her. Og merkelig nok beit ørreten på det ynkelige underjordiske vesenet. Det måtte enten være lukta eller i reint selvførsvar, meinte Bjørn. Utseende var ju bære te å skræm fesken med. I alle fall den største med nokka vett i haue…

Nok om det.

Han Alvin, faren te Yngvar, hadde laga hønsgård på sydsida av låven. Grovmaska netting sørga før at italieneran, som for ut og inn av et holl i fjøsveggen, ikkje rømte. De var jo en del av den dyrebare grøden på så mange slags vis på den tida. Men akkurat da hadde det sæ slik at ei lita kvit ei hadde greid å smyg sæ under maskan. Nu kikka ho spent og frittgåanes på verden omkring sæ rett ved sida av makkboksen våres.

Mennesket fristes som kjent ulikt, nån meir enn andre. Yderst førsektig la derfør han Yngvar grævet fra seg. Den tynne, seige kroppen hans, herda gjennom mange innfall og avstraffelser, lena sæ umerkelig over makk og nygrævd jord, mens han stirra italienerinna forføranes inn i auan. Og då ho bøyde haue før å pekk te sæ en uoppdaga kvitmakk, for en hard neve lynsnart frem og hogg te.

Fast fesk!

Nu blei det et hælvetes læven bakom fjøsveggen. Den unge damen satte i nån gaul over fleire oktava enn han Verdi nån gång kunne ha tænkt sæ i sine villeste umusikalske fantasia. Flaksa med vengan; skreik og bar sæ; hakka etter den skitne guttenæven.

Alt heilt førgjeves. Yngvar hadde festa grepet. Dramatisk og triumferanes klatra han nu opp på dynga med den nyutsprungne førstesopranen passe utstrækt fra kroppen.

Ka fan tænkt han på? Det var vel ikkje…?

Før sekkerhets skyld kasta Bjørn et aue opp mot kjøkkenvinduet. Hælvete! Der satt han Alvin og hang over voksduken med kaffekoppen under haka på slutten av førmiddagens dugurd, mens han dro ned gardinspiralsnora med den andre næven. Sjøl på lang avstand kunne Bjørn sjå at uløkka sto stinn som ei nordnorsk mørketid ut gjennom glasset.

Dette herre går fan ikkje bra, Yngvar, skreik Bjørn te han. Kjøkkenvinduet! Han Alvin! Farn din ser…!!

Men ekstasen hadde tatt han Yngvar i sitt heite favntak. Og med det samme opphavet kasta de oppsperra auan som en nordvestavindskuling over låvebrua, sveiva Yngvar sopranen over haue og slapp taket. Italienerinna for i en meir og mindre elegant bue ut av næven hans og landa på fjøstaket kor ho spant truselaus bortetter det regnvåte bølgeblekket og skreik som ei døanes jomfru i siste akt, halvnaken som ho nesten var. Koretter ho sklei utfør kanten på fjøstaket og gikk i et ukontrollert spinn rett ned i flokken ho akkurat så overmodig hadde rømt fra.

En sky av fjær steig opp fra et kor av høns på vill flukt.

Han Yngar satte i et krigersk gaul. Triumferanes snudde han sæ og så på kameraten sin med vellet te den unge italienerinna veftanes i neven. Hæ, hæ såg du det svævet, Bjørn, ka? Det var vel….

Yngvaaar!!

Kjøkkendøra for opp med et brak! Ut på den søkkvåte trappa storma han Alvin i strømpelesten, nokka som neppe kom te å gjør avstraffelsen mildar før gutjævelen. Nu sto han på ett bein, mens de heimstrekka ullstrømpan trakk regnvatn nesten opp te anklan.

Yngvaaaaar!!!

Det blei ikkje nokka fesketur på oss den dagen. Mest landligge og pleie av ømme kroppsdela rikelig førdelt omkring øran og de bakre delan. Men farsken heller! Var man ikkje vant te slikt? Autoritet var jo bærre bra før helsa på den tida. I motsetning te nu. Ting lea se jo tel på en orntlig måte, mer og mindre, ikkje sant?

Og fremfør alt, var det kanskje ikkje vår bak Lofotveggen nok en gång. Lauvet spratt på den seige, kvite kronglebjørka. Kystens dronning. Ørreten venta sulten i bekkan opp mot Båtvatnet og Storurvatnet. Og det var hekketid i Gulstadøya og på holman…

Hekketid?

Tida pekte førlokkanes fremover så det bærre krisla i to guttekroppa

Publisert på www.gulstad.no 2004

This entry was posted in Fortellinger fra Nordland. Bookmark the permalink.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *